Jeśli nie teraz to kiedy


Dopóki nasze plany są ważniejsze niż nasze wspomnienia – jesteśmy młodzi.

      Wkrótce groby, ale dziś jeszcze kropla optymizmu w stare serca. Oddaję głos Słuchaczce: „Witam serdecznie Pani Elżbieto. Często się z Panią spotykam chociaż się nie znamy. A spotykam się dzięki  porannym audycjom radiowym. Bardzo lubię słuchać Pani felietonów i przemyśleń którymi dzieli się Pani na antenie ze słuchaczami. Na co dzień pracuję z chorymi na chorobę nowotworową  (jestem pielęgniarką oddziałową chirurgii onkologicznej z chemioterapią w Łodzi).  Zawsze miałam w sobie dużo optymizmu, choć życie nie zawsze układało się po mojej myśli, i staram się nim dzielić z innymi, co zwłaszcza dla moich pacjentów jest bardzo ważne w ich niedoli. Mówiła Pani niedawno o osobach starszych, o ich problemach, prawie do szczęścia, miłości, uwagi. Podpisuję się pod tym obiema rękami! Mam przyjaciela, który jest ode mnie starszy o 21 lat, ale nie przeszkadza nam to zupełnie w porozumieniu, mamy podobne spojrzenie na świat, bliźniacze poczucie humoru, podobny poziom optymizmu, a tak naprawdę to on mnie tym optymizmem i chęcią na robienie nowych rzeczy w życiu pozytywnie zaraża.  Chociaż mój przyjaciel ma 64 lata (a wiele osób w tym wieku myśli już tylko o emeryturze i siedzeniu w fotelu ze skwaśniałą miną…) i sporo problemów zdrowotnych, to ciągle ma nowe pomysły, ciągle pracuje zawodowo, komponuje piękną muzykę, pisze teksty, a ostatnio oznajmił mi, że otworzył  przewód doktorski bo wcześniej nie miał czasu, a teraz jest doskonały na to moment… Bardzo bym chciała życzyć wszystkim tyle energii, tyle planów – nie oczekujcie litości, uśmiechnijcie się do ludzi, a odpowiedzą Wam tym samym,  pozwólcie się polubić i dajcie szansę Waszym marzeniom. Przypomnijcie sobie co pragnęliście zrobić w życiu, może właśnie teraz jest na to czas? Jeśli nie teraz to kiedy? Pozwoli Pani że pożegnam się ulubionym mottem mojego przyjaciela: “dopóki nasze plany są ważniejsze niż nasze wspomnienia jesteśmy młodzi”. Czego sobie i Pani życzę. Danuta”.  I ja też się dołączam z tym życzeniem dla wszystkich moich – dziś lub jutro – wiekowych Słuchaczy.

Mówiła, a właściwie czytała – Elżbieta Nowak

 

(28. X. 2012, Familijna Jedynka, pr. I PR ok. godz. 6.15)

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com