Wakacje z Bogiem

658_wakacjezbogiem kopiaWciąż nie wiem na jakiej zasadzie to wszystko trzyma się przysłowiowej kupy! Gdy widzę jak cała ta gromada pakuje się do autokaru, upychają bagaże do luku, jeśli tak można powiedzieć o pomieszczeniu bagażowym w autobusie. Dokoła biegają rodzice, młodzi opiekunowie grup którzy jeszcze niedawno sami byli uczestnikami, oczywiście księża jadący na obóz, ale i doglądający wszystkiego ksiądz proboszcz. No i dalsza rodzina taka jak ja, z pokolenia babć, wciskająca w ostatniej chwili zakazane drobne fundusze „na słodycze”. Tak wygląda wyjazd na obóz Przymierza Rodzin w naszej parafii. Młodsze grupy potem tam, już na miejscu, mieszkają na kwaterach, a najstarsze – pod namiotami. Mają zabezpieczone tam obiady, a śniadania i kolacje robią sobie sami, ucząc się przy okazji organizacji codziennego życia.

Jak oni nie pogubią się w tym całym rozgardiaszu? Jak im się udaje szczęśliwie przetrwać ten chyba jednak chaos organizacyjny. To zawsze było dla mnie zagadką. Ale od jakiegoś czasu przestałam się temu dziwić. Bo prawda jest prosta i jasna. Przecież jadą pod opieką samego Pana Boga, Więc nie mają prawa się pogubić…

Potem powstają filmy z takich wakacji, na których możemy zobaczyć, że jednak mieli program, bardzo ciekawy program. Zwiedzali interesujące miejsca, mieli codzienną Eucharystię i tematyczne zabawy, plan dnia, różne występy.  A później na tablicy w kościele możemy to wszystko obejrzeć sobie jeszcze raz na fotografiach z obozu (ejże, czas już zmienić zdjęcia na nowsze!). I potem ze wzruszeniem pokazuję paluchem jakiegoś malca objadającego się lodami: „A to jest właśnie mój Franio!”

(17.08.2014)

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com