Dziadowski Biskup

„Podejrzany jest zawsze ten, kto próbuje się wyróżniać na tle ospałego towarzystwa. Postać o. Rafała przypomina, że chrześcijaństwo nie jest dla „grzecznych chłopców” -przeczytałam w Internecie. A jeszcze wcześniej  w Tygodniku „Warszawska Gazeta” a właściwie  w jej dodatku „Śladami naszej wiary” – spotkałam właśnie tegoż Ojca Rafała. I znów nie mogę się nadziwić jak to w życiu nie ma przypadków, a są tylko znaki. Bo błogosławiony Melchior Chyliński, czyli O. Rafał to jakby wymarzony patron dnia dzisiejszego, czyli Światowego Dnia Ubogich. A urodził się 6 stycznia 1694 roku, zaś zmarł 2 grudnia 1741 roku, mając zaledwie 47 lat. Był niezwykle wrażliwy na niedolę i biedę, rozdawał jako jałmużnę wszystko co miał, dla wynagrodzenia za grzechy świata nosił pod habitem włosiennicę, opiekował się chorymi i umierającymi podczas epidemii. Współbracia nazywali go „Dziadowskim biskupem”…

Proces beatyfikacyjny Melchiora Chylińskiego przerwały zabory. Ale trwałość jego czci oraz uznanie prawdziwości znanego z historii cudownego uzdrowienia doprowadziły do ogłoszenia go błogosławionym. Dokonał tego Jan Paweł II w Parku Agrykola w Warszawie 9 czerwca 1991 r., w 250 (dwieście pięćdziesiątą) rocznicę jego śmierci. Ojciec Święty tą beatyfikacją chciał zwrócić uwagę całego narodu na tę szlachetną postać żołnierza-zakonnika, którego życie było “protestem i ekspiacją; bardziej nawet ekspiacją niż protestem, za wszystko, co niszczyło Polskę” w tamtych czasach. I dziś też jest nam bardzo potrzebny.

19.11.2017

Może Ci się również spodoba

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code

WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com